Co z tym zdrowiem? – cz.1

Z punktu widzenia psychologii (i nie tylko) jest to jedno z najważniej­szych pytań i bodaj najczęściej stawianych. Nie zawsze w taki sposób, jak to zostało sformułowane w tytule tego podrozdziału. Jednakże w ta­kiej czy innej formie stanowi kluczowe zagadnienie dla psychologii kli­nicznej, psychologii pracy, czy też psychologii rozwoju i wychowania (wymieniając tylko te główne obszary teorii i praktyki psychologicznej). Trudno mówić o jakiejkolwiek interwencji czy pomocy psychologicznej (zakładając, że elementem definicyjnym tych pojęć jest warunek profes­jonalności), nie odwołując się do pojęcia zdrowia, a więc bardziej lub mniej precyzyjnie określonego punktu docelowego, stanu pożądanego. Trudno mówić o psychologicznej diagnozie klinicznej bez wskazania roz­bieżności między tym, jak jest, a tym, jak być powinno, czyli stanem zdrowia (brak dookreślenia, o jakie zdrowie chodzi, na przykład „dobre”, jest tu celowy).

Pytanie o zdrowie jest o tyle specyficzne, że stanowi zarazem punkt wyjścia, jak i punkt docelowy wielu programów badawczych, zarówno teoretycznych, jak i empirycznych. Jest punktem wyjściowym, gdyż każda dziedzina wymaga dookreślenia obszaru, w którym będziemy się poruszali, oznaczenia jakichś granic, wskazania, które problemy dotyczą tej dziedziny, które są dla niej centralne, a które należą do jej pogranicza, styku z innymi obszarami, czy też znajdują się zupełnie poza nią. Jest też punktem końcowym, gdyż kolejne programy badawcze precyzują ów obszar, pojęcia funkcjonujące w jego obrębie, prowadząc do bardziej lub mniej powszechnie uznanych ustaleń.

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *