Co z tym zdrowiem? – cz.2

Czwarta, ostatnia odsłona tego przeglądu jest chyba najbardziej znacząca (Sęk; 2001a, b; Sęk i Pasikowski, 2001a, b). Powodów jest kilka. Po pierw­sze, obejmuje najdłuższy okres. Początek tego studium to 1988 rok. Ko­lejna część nastąpiła w latach 1998-2000. Obecnie, to znaczy w 2008 roku, prowadzona jest kolejna replikacja tych badań. Drugi powód wiąże się z. liczbą wątków, które ujęto w tym studium. Splotły się w nim – by Wymienić tylko najważniejsze – problematyka krytycznych wydarzeń życiowych, proces radzenia sobie z nimi, konsekwencje zdrowotne stre­suj’ uwarunkowania procesu radzenia sobie, a wszystko to widziane w kontekście transakcyjnego paradygmatu stresu i perspektywy saluto- gr.inetycznej. Trzeci z powodów, z jakich omawiane studium wydaje się najważniejsze, dotyczy poziomu złożoności badań empirycznych. Zna­lazły w nim miejsce zarówno badania porównawcze kohort, jak również badania podłużne (follow-up).

W projekcie zarówno studia teoretyczne, jak i badania empiryczne zmierzały do: (1) uściślenia koncepcji stresu krytycznych wydarzeń życio­wych i radzenia sobie z nimi oraz uzyskania wiedzy empirycznej na temat . kontekstu społeczno-kulturowego tego stresu, (2) pogłębienia rozumie­nia modelu salutogenezy wraz z jego kluczowym konstrulctem, jakim jest poczucie koherencji, oraz (3) zdobycia wiedzy o złożonych mechanizmach radzenia sobie ze stresem życiowym przez studentów na różnych eta­pach studiowania.

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *