Kulturowy wymiar choroby – cz.1

Istotne dla prawidłowego uchwycenia sensu idei relatywizmu języ­kowego jest zdanie sobie sprawy z tego, że Whorf stosuje odmienne od standardowego, własne pojęcie gramatyki. Czym jest i jaką rolę odgry­wa gramatyka w jego rozumieniu, przybliżają następujące wypowiedzi:

[…] system językowego zaplecza (innymi stówy – gramatyka) nie jest po prostu pewnym repro- duktywnym narzędziem wyrażania idei, lecz czynnikiem owe idee kształtującym, programem i przewodnikiem aktywności umysłowej, analizy doznań i syntezy intelektualnej każdego z nas. Pro­ces formułowania myśli nie jest niezależny i racjonalny w tradycyjnym sensie, lecz stanowi frag­ment określonej gramatyki i w zależności od niej wykazuje mniejsze lub większe zróżnicowania. Dokonujemy segmentacji natury tropami wyznaczonymi przez nasze języki ojczyste (Whorf, 1982, s. 284),

Zjawiska językowe należą do zaplecza, z którego mówiący nie zdają sobie sprawy zupełnie albo w stopniu niedostatecznym […]. Owe automatyczne, nieuświadamiane wzorce nie są identyczne dla wszystkich ludzi, łecz specyficzne dla każdego języka; tworzą ¡ego stronę formalną, czyli „grama­tykę” – termin ten obejmuje znacznie więcej niż „gramatyka”, której uczyliśmy się w szkole (Whorf, 1982, s. 296).

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *