Zaburzenia tożsamości – cz.1

Poczucie własnej tożsamości jest fenomenem złożonym, intuicyjnie łatwo rozpoznawalnym, lecz trudnym do zdefiniowania. Składa się z wielu od­czuć dotyczących własnej osoby, zarówno w aspekcie psychicznym, jak i cielesnym. W znaczeniu obiektywnym tożsamość stanowi o osobie – o jej identyczności i wyłączności nie tylko w wymiarze osobistym, ale także społecznym. Wymownym tego wyrazem jest dokument tożsamości (na przykład dowód osobisty). Bardzo ważnym wizerunkiem tożsamości jest fotografia osoby, a jej koniecznym uzupełnieniem są dane personal­ne (nazwisko, imię, data urodzenia), które stanowią o jej jedyności i od­rębności. Poczucie własnej tożsamości jest czymś względnie trwałym, osoba ma poczucie, że jest sobą niezależnie od wieku, miejsca pobytu czy doświadczeń życiowych. Zakres poczucia tożsamości można posze­rzać o poglądy, postawy, system wartości, poczucie własnej wartości, godności, przynależności do grupy społecznej czy narodowościowej. Co więcej, można ją także odnosić do podejmowanych ról społecznych, ro­dzinnych czy zawodowych.

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *