Ryzyko choroby wieńcowej

Według prof. E. Szczeklika pod pojęciem tym rozumiemy przewlekłe schorzenie tętnic wieńcowych na tle miażdżycowym, które występuje na przemian pod postacią dusznicy bolesnej, zawału serca i ostrej niewydolności wieńcowej bez zawału w czasie jej przebiegu. Zmniejszenie przepływu krwi na skutek organicznego lub czynnościowego zwężenia naczyń wieńcowych upośledza zaopatrzenie mięśnia sercowego w tlen i prowadzi do wystąpienia klinicznych objawów dusznicy bolesnej. Całkowite zatkanie drożności tętnicy wieńcowej lub jej odgałęzień skrzepem krwi lub blaszką miażdżycową prowadzi do zawału, czyli ostrego niedokrwienia i następowej martwicy mięśnia sercowego. Jest to jedna z najczęstszych chorób układu krążenia. Ryzyko zachorowania jest wyższe u mężczyzn niż u kobiet. Objawy choroby występują zwykle po czterdziestym roku życia. Jedną z głównych przyczyn powstania choroby wieńcowej jest miażdżyca, której mechanizmów jeszcze dokładnie nie poznaliśmy. Stwierdzono, że złogi wapnia i niektórych tłuszczowo-białkowych składników krwi, zawierające cholesterol, odkładając się na ściankach naczyń krwionośnych, tworzą tzw. blaszki miażdżycowe, upośledzające najczęściej ukrwienie mięśnia sercowego, mózgu lub kończyn dolnych. Blaszki miażdżycowe stwarzają ryzyko zakrzepów i zatorów naczyniowych. Zatkanie dużej gałązki tętnicy wieńcowej może wywołać nagły zgon.

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *