Szpiczak mnogi

Umiejscowienie ognisk szpiczaka mnogiego odpowiada spotykanemu w przerzutach kostnych raka, czyli dotyczy kości, które u dorosłych zawierają czerwony szpik kostny: szkielet tułowia, czaszki, bliższe odcinki kości ramieniowych i udowych. Wybiórcze występowanie ognisk w obwodowych odcinkach szkieletu zdarza się wyjątkowo. Przy odkładaniu się wewnątrz kości białka patologicznego bóle kostne mogą się nie pojawiać. Prawidłowe opadanie krwinek i zbliżony do prawidłowego obraz białek krwi nie wyłączają szpiczaka. Najczęstszym nowotworem pierwotnym, będącym punktem wyjścia przerzutów do kości, jest u mężczyzn rak płuca i gruczołu krokowego, u kobiet rak sutka, u obu płci nadnerczak i rak tarczycy, a u dzieci mięsak Ewinga i nerwiak zarodkowy. Rozróżnić należy przerzuty mnogie, mniej liczne i pojedyncze. Przerzuty mnogie występują w kościach tułowia i przylegających doń odcinkach kości długich. Z reguły są one symetryczne. Przerzuty występujące mniej licznie są przeważnie umiejscowione niesymetrycznie. Przerzuty pojedyncze są najczęstsze w kościach kończyn: w dalszych nasadach kości udowych, w kościach strzałkowych i łokciowych, w dalszych przy-nasadach piszczeli, w kościach śródręcza, śródstopia, w paliczkach i w szczęce dolnej. Powodują one destrukcję kości od strony okostnej i jamy szpikowej i są przyczyna samoistnych złamań. Zajęciu okostnej towarzyszą bardzo silne bóle, tak że często mylnie rozpoznaje się zapalenie stawu lub szpiku.

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *