Role społeczne

Truizmem wydaje się przypominać, że rodzina jest podstawową komórką społeczną. Według A. Kłoskowskiej w ewolucji rodziny rysują się dwie tendencje, „z których jedna zmierza ku zwartej formie rodziny opartej na bardzo ścisłych emocjonalnych związkach, druga zaś charakteryzuje się luźnymi powiązaniami i swobodnym koleżeńskim typem stosunków. W Polsce można spotkać obie odmiany rodzin, ale nie podobna określić proporcji ich występowania”. Dawniejsza, tradycyjna rodzina miała jasno i precyzyjnie sformułowane cele i zasady funkcjonowania. Role rodzinno-domowe były ściśle skodyfikowane i tak np. „głową” domu był ojciec. On zapewniał byt materialny rodziny, reprezentował ją na zewnątrz, podejmował ważne życiowe decyzje. Dziś oboje małżonkowie pełnią obok ról małżeńskich, rodzicielskich i domowych role zawodowe. Niewiele kobiet może sobie pozwolić na luksus pozostawania w domu w celu sprawowania opieki nad dzieckiem choćby do trzeciego roku życia. Wielość ról — w domu, w zakładzie pracy i poza nim — doprowadza często do konieczności wyboru lub preferowania jednych i zaniedbywania innych. Małżonków powinno zespalać psychiczne partnerstwo, polegające na zainteresowaniu sprawami współmałżonka, wymianie poglądów, ocen, informacji. H. Izdebska twierdzi, że o emocjonalnej dojrzałości do małżeństwa świadczy silnie odczuwana potrzeba posiadania współmałżonka i rodziny, „zdolność przyjęcia jednolitych zasad postępowania w sprawach dla małżeństwa zasadniczych”. Do takich zaś należy wierność małżeńska, indywidualne plany małżonków i szersze plany całej rodziny, problemy wychowawcze oraz te kwestie, które określają na co dzień demokratyczny oraz partnerski układ stosunków.

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *