Agresja

W przypadku agresji zachowanie człowieka nie prowadzi do zaspokojenia potrzeby, lecz jest skierowane przeciwko osobie, która uniemożliwia zaspokojenie potrzeby, np. chłopiec, któremu matka zabroniła wyjść z domu, może jej niegrzecznie odpowiedzieć lub wyładować złość na młodszym rodzeństwie — wtedy wystąpi tzw. agresja z przeniesieniem. Drugą reakcją na sytuację frustracyjną jest regresja, czyli zachowanie właściwe dla młodszego wieku — na przykład mężczyzna zaczyna płakać, ponieważ szef zwrócił mu uwagę. Natomiast fiksacja to taki rodzaj zachowania, który występuje wielokrotnie, pomimo że jest nieskuteczny. I wreszcie rezygnacja z działania, jako reakcja na frustrację, może przybierać formę całkowitej bierności i apatii. Jak można zauważyć, ludzie różnią się między sobą sposobami reagowania na sytuację frustracyjną. Pewnych sposobów zachowania uczą się już od dzieciństwa. Te nawykowe sposoby, nie zawsze w pełni uświadamiane, noszą nazwę mechanizmów obronnych. Pozwalają one nieco obniżyć napięcie emocjonalne, ale nie prowadzą do rozwiązania problemu. Do najczęściej stosowanych mechanizmów obronnych należą: racjonalizacja, wyparcie, projekcja, identyfikacja, kompensacja i ucieczka w marzenia. Racjonalizacja polega na dobieraniu racjonalnego, rozsądnego wytłumaczenia dla własnego postępowania, którego rzeczywiste przyczyny są inne, np. słabe przygotowanie do egzaminu student może tłumaczyć czynnikami obiektywnymi, a nie prawdziwymi, np. kłopotami rodzinnymi, chorobą, nie przyjmując do świadomości rzeczywistych powodów nieprzygotowania, tzn. złej organizacji pracy, odkładania nauki na ostatnią chwilę itp.

You may also like

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *